A Antía Cal Vázquez

Querida Tita:

O outro día limos no xornal que nomeáronche Viguesa Distinguida e non podemos por menos que enviarche esta pequena carta chea de lembranzas e de agradecemento.

Na nosa Escola todo era diferente, comezando polo nome. Os demais ían ao Colexio, nós iamos á Escola. As aulas dos outros eran A, B, C e os alumnos tiñan número. Nós estudiabamos en Irmandiños, Mariñeiros, Xeración Nós, Martín Códax, ..., e xamais tivemos número, nin nos chamaron polo apelido.

O día de festa era o 17 de maio cando cáseque ninguén o celebraba en Galicia. Tiñamos que facer un traballo do autor ao que estaba adicado e do que non había información por ningures. Ese día, Faro de Vigo, sorprendíanos cun especial e sempre pensabamos o mesmo: “Se saise onte...”

Nos outros centros facían excursións, nós faciamos saídas. As  excursións son para ir cos pais. E aínda podemos escoitarte dicindo: Facede grupo, facede grupo.

As lembranzas son moitas e, entre elas, a inesquecible explicación das borrascas, o debuxo das curvas de nivel das illas Cíes feito desde Monteferro, o cesto co material da aula, os cantos rodados, a Terra Chá, a estrela con luces, o Macizo Galaico e a Igrexa Románica de Bembrive coas súas arquivoltas.

Tamén o teu asubío colgado do pescozo, os teus bravo, bravo coas mans xuntas e os berros de ledicia que deches cando unha alumna che respondeu depende á pregunta de ¿é mellor o latifundio ou o minifundio?

O inesquecible arquivo que tiñas no soto do colexio vello no que gardabas as novas de interese coas que ilustrabas as túas clases. A película dos castores e a do trigo do Canadá. E tamén O Acorazado Potemkin que anos despois soubemos que era unha película de culto.

E como non lembrar aos avós, que eran un pouco os avós de todos: gardábannos na neveira as follas de moreira para alimentar os vermes de seda que coidabamos nas aulas. E por último, nomear aos outros membros da familia Cal: Armando, Margarita e Ita.

O Rosalía de Castro era diferente.

Moitas gracias aos nosos pais por educarnos e a ti e a túa Escola por formarnos.

  

Yolanda, Miguel e María

(1967, 1969, 1973)